منشور حقوق بشر کوروش

منشور حقوق بشر کوروش

کوروش بزرگ، بنیان‌گذار پادشاهی ایران و آغازگر سلسلهٔ هخامنشیان، پس از تسخیر بابل، در بابل بر تخت پادشاهی نشست و ادیان بومی را آزاد اعلام کرد. او هیچ گروه انسانی را به بردگی نگرفت و سپاهیانش را از تجاوز به مال و جان رعایا بازداشت. او تمامی کسانی که به اسارت به بابل آورده شده بودند را آزاد کرد. کوروش همچنین قوم یهود را نیز از اسارت و بیگاری در بابل آزاد کرد. به دستور کوروش، شرح وقایع و دستورهای وی روی یک لوح استوانه‌ای سفالین نگاشته شد و در معبد مردوک قرار گرفت.
استوانه کوروش، استوانه ای از جنس خاک رس است که با ۳۵ خط حکاکی شده به زبان “آکدی” توسط “هرمزد رسام” در حفاری منطقه معبد “مردوک” در سال ۱۸۷۹ در بابل کشف گردید. از طرف بسیاری از افراد این استوانه  به عنوان نخستین منشور حقوق بشر شناخته می‌شود. موزه بریتانیا یا بریتیش میوزیوم این سند را نخستین بیانیه حقوق بشر می‌خواند و همینطور بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحد، در جریان سفر به تهران، رسماً از استوانه کورش به عنوان نخستین بیانیه حقوق بشر یاد کرد و آن را مایه افتخار ایرانیان دانست.
منشور حقوق بشر کوروش یکی از بزرگترین نشانه‌های روحیهٔ بردباری در فرهنگ ایرانی است اما ایرانیان اولین بیانیه حقوق بشر جهان را کتاب اَوستا می دانند.

پیشنهادهای دیگر …

پاسخ دهید