جام حسنلو

جام حسنلو

کمتر کسی پیدا می شود که “عمو امام قلی حسنلویی” را در شهر نقده نشناسد.
عمو امام قلی در کاوش های تپه حسنلو به عنوان کارگر کار میکرده است و او بوده که جام حسنلو را پیدا می کند و در این رابطه می گوید:

داشتم با قدرت زمین را کلنگ میزدم که ناگهان متوجه شدم  کلنگ به یک چیز فلزی برخورد کرد. بین خودمان بماند،همین کج بودن جام هم بخاطر ضربه کلنگ من است. بالاخره کندم و کندم تا جام را بیرون کشیدم، خاک اجازه دیده شدن جام را نمی داد،فقط فهمیدم که فلزی است، نمیدانستم از جنس طلاست! با لباسم قسمتی از جام را پاک کردم و رنگ طلایی جام را دیدم.
چون با تلاش از خارج شدن جام از کشور جلوگیری کردم بعد از چند هفته از طرف تهران و دربار جوایز نفیسی برایم فرستاده شد. امام قلی بعد از آن در اداره میراث فرهنگی استخدام شد و در سال 1371 بازنشسته شد.
از وی پرسیدم: بعد از آن روز جام را ندیده ای؟
امام قلی پاسخ داد: چرا چند سال پیش در موزه ارومیـــه نگاهش کردم.
امامقلی، بعد از سال‌ها یک‌بار دیگر جام را در موزه ارومیه می‌بیند. به آن نزدیک می‌شود و خیره نگاهش می‌کند. سکوت او شاید بخشی از تاریخ این کشور باشد. پیرمرد برای اولین بار جام را یافت.
پیرمرد شاید به این جمله معتقد است. دستان او جامی تاریخی را از دل خسیس خاک بیرون کشیدند که وجودش برای هر کشور و قومی باعث افتخار است و غرور.

پیشنهادهای دیگر …

پاسخ دهید