بازیافت

بازیافت

بازیافت
هر محصولی قابل بازیافت است.
شیشه، پلاستیک، فلزات، کاغذ و وسایل الکترونیک قابل بازیافت کردن می باشند.
بازیافت کردن مواد به حفظ محیط زیست کمک می کند.
شیشه، پلاستیک، فلزات، کاغذ و وسایل الکترونیک در طبیعت قابل بازیافت نمی باشند.
تجزیه مواد مصنوعی در طبیعت چندین سال طول خواهد کشید.
طبیعت برای یك بطری پلاستیكی رها شده در آب حداقل نیاز به چهار قرن زمان یا ده سال كمتر دارد تا بطور كامل از زمین محو شود.
طبیعت حداقل نیم قرن برای تجزیه یك كیسه زباله نیاز دارد.
طبیعت حداقل یك هزار سال برای تجزیه یك عدد كارت تلفن نیاز دارد.
یك بطری شیشه ای می تواند در محیط زیست حتی برای یك میلیون سال باقی بماند.
در هر محله ای سطل های مخصوص بازیافت وجود دارد.
سطل مخصوص بازیافت کاغذ مناسب ریختن کاغذ قابل بازیافت است.
سطل مخصوص بازیافت پلاستیک مناسب ریختن پلاستیک قابل بازیافت است.
سطل مخصوص شیشه مناسب ریختن شیشه قابل بازیافت است.
سطلی هم مخصوص زباله های تر است.
پوست میوه ها و ته مانده غذاها و مواد طبیعی دور ریخته شده زباله تر هستند.
از زباله های تر کود درست می شود.
بازیافت به معنای آماده سازی مواد دور ریختنی برای استفاده دوباره می باشد.
زباله ها با داشتن مواد مختلف و گوناگون گرانقیمت و با ارزش هستند.
زباله به طلای کثیف معروف است.

پیشنهادهای دیگر …

پاسخ دهید